Infolinia Migracyjna

WAŻNE! Zmiany w prawie o cudzoziemcach od 1 maja 2014!
Ta odpowiedź jest ARCHIWALNA, czeka na weryfikację zgodności z aktualnym stanem prawnym

Pytanie

Czy cudzoziemiec ze statusem uchodzcy który dobrowolnie wrocil do kraju w którym był prześladowany automatycznie traci status uchodźcy? Ustawa wymienia to jako jedną z przesłanek utraty tegoż statusu jednakże wytyczne UNHCR zalecają wstrzemięźliwość w automatycznym pozbawianiu uchodźców statusu.

Odpowiedź

Definicja uchodźcy zawarta w Konwencji Genewskiej o statusie uchodźców z 1951 r. mówi m.in., że jest to osoba, która z powodu obaw (prześladowania) nie może lub nie chce wrócić do swojego kraju.

Z tej perspektywy istotnie dobrowolny powrót do kraju pochodzenia może być sygnałem, że cudzoziemiec nie obawia się już prześladowania w swoim kraju, a zatem nie ma powodu udzielać mu ochrony.

Sprawa nie jest jednak wcale jednoznaczna. UNHCR faktycznie wskazuje, że dobrowolny powrót do kraju pochodzenia niekoniecznie oznacza ustanie powodów do uznawania danej osoby za uchodźcę - a więc nie zawsze daje podstawy do odebrania uchodźcy jego statusu.

Konwencja Genewska w art. 1C (1), który mówi o sytuacjach w których status uchodźcy ustaje, podaje, że może to mieć miejsce, gdy uchodźca dobrowolnie zwraca się ponownie o ochronę państwa, którego jest obywatelem.

UNHCR sygnalizuje, że sam powrót do kraju pochodzenia, nawet dobrowolny, wcale nie musi oznaczać zamiaru uzyskania ochrony ze strony kraju pochodzenia. UNHCR uważa, że aby status uchodźcy ustał, potrzebne są trzy warunki: powrót musi być dobrowolny, uchodźca musi jechać do kraju z zamiarem ponownego uzyskania ochrony ze strony tego kraju, a po trzecie - musi tę ochronę faktycznie ze strony swojego kraju uzyskać (swoją interpretację Konwencji Genewskiej UNHCR przedstawia w tekście Zasady i tryb ustalania statusu uchodźcy zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźcy z 1951 r. oraz Protokołem dodatkowym do niej z 1967 r. - Podręcznik).

Człowiek może decydować się (dobrowolnie) na powrót do kraju mimo swoich obaw, jak najbardziej uzasadnionych, gdy istnieją ku temu ważne powody. Znane są na przykład w Polsce sytuacje, że Czeczeni wracali do swojego kraju pogrzebać zmarłych rodziców - gdyż jest to dla nich sprawa wielkiej wagi. Nie wracają do Czeczenii dlatego, że przestali obawiać się prześladowań w tym kraju, nie zamierzają tam też pozostać. Pokonują swoje obawy, ponieważ powód do powrotu jest dla nich ważniejszy.

Trzeba jednak uczciwie zaznaczyć, że interpretacja UNHCR - choć agenda ta czuwa nad międzynarodową ochroną uchodźców - nie zawsze jest respektowana i uwzględniana przez poszczególne państwa i rządy. W niektórych krajach niektóre wytyczne UNHCR po prostu nie są stosowane.

Z perspektywy uchodźcy to właśnie praktyka rządów jest ważniejsza - w większości przypadków to poszczególne państwa nadają status uchodźcy i one podejmują decyzje o pozbawieniu kogoś statusu. Nie zdarza się to jednak często. PFM nie jest znany przypadek z Polski, aby cudzoziemcowi odebrano status uchodźcy - z wyjątkiem sytuacji, gdy uchodźcy uzyskują polskie obywatelstwo. Oczywiście, nie znaczy to, że taka sytuacja jest niemożliwa.


Data odpowiedzi:

2008-08-18 14:58:31

Komentarze

Twój komentarz
E-mail Hasło do usunięcia

Powrót do listy pytań w tej kategorii

UWAGA!
Nasze odpowiedzi nie stanowią w świetle prawa porady prawnej. Mają charakter wyłącznie informacyjny!

Z przykrością zawieszamy serwis Infolinii. Od ponad roku udzielamy porad na zasadzie wolontariatu - ale skala pytań znacznie przerasta nasze możliwości nieodpłatnego działania. Odblokujemy usługę, gdy tylko pozyskamy środki na prowadzenie Infolinii. Nadal udzielamy informacji telefonicznie i poprzez e-mail.
Opinie internautów o infolini Oceń nas

Infolinię Migracyjną wspierają:

Infolinia Migracyjna jest obecnie prowadzona dzięki wolontariackiej pracy PFM. Wcześniej, (2012-2014) prowadzona była w ramach projektu Centrum Informacyjne dla Cudzoziemców 2. Projekt jest prowadzony w partnerstwie ze Stowarzyszeniem Interwencji Prawnej oraz Wojewodą Mazowieckim. Działa dzięki współfinansowaniu ze środków Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Państw Trzecich oraz budżetu państwa.

Projekt prowadzony był w latach 2009-2011 dzięki współfinansowaniu ze środków Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa, w ramach projektu Centrum Informacyjne dla Cudzoziemców, prowadzonego w partnerstwie ze Stowarzyszeniem Interwencji Prawnej i Wojewodą Mazowieckim.

Infolinia Migracyjna powstała przy wsparciu udzielonym przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz budżetu Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych.

Opinie internautów o Infolinii